» پادشاهی کیخسرو شصت سال بود

به پالیز چون برکشد سرو شاخ           سر شاخ سبزش برآید ز کاخ

به بالای او شاد باشد درخت              چو بیندش بینادل و نیک‌بخت

سزد گر گمانی برد بر سه چیز            کزین سه گذشتی چه چیزست نیز

هنر با نژادست و با گوهر است           سه چیزست و هر سه به‌بنداندرست

هنر کی بود تا نباشد گهر                   نژاده بسی دیده‌ای بی‌هنر

گهر آنک از فر یزدان بود                      نیازد به بد دست و بد نشنود

نژاد آنک باشد ز تخم پدر                    سزد کاید از تخم پاکیزه بر

هنر گر بیاموزی از هر کسی               بکوشی و پیچی ز رنجش بسی

ازین هر سه گوهر بود مایه‌دار             که زیبا بود خلعت کردگار

چو هر سه بیابی خرد بایدت              شناسندهٔ نیک و بد بایدت