» بیژن و منیژه

شبی چون شبه روی شسته بقیر         نه بهرام پیدا نه کیوان نه تیر

دگرگونه آرایشی کرد ماه                     بسیچ گذر کرد بر پیشگاه

شده تیره اندر سرای درنگ                  میان کرده باریک و دل کرده تنگ

ز تاجش سه بهره شده لاژورد               سپرده هوا را بزنگار و گرد

سپاه شب تیره بر دشت و راغ              یکی فرش گسترده از پرزاغ

نموده ز هر سو بچشم اهرمن               چو مار سیه باز کرده دهن

چو پولاد زنگار خورده سپهر                   تو گفتی بقیر اندر اندود چهر