» چو لهراسپ بنشست بر تخت داد

چو لهراسپ بنشست بر تخت داد               به شاهنشهی تاج بر سر نهاد

جهان آفرین را ستایش گرفت                     نیایش ورا در فزایش گرفت

چنین گفت کز داور داد و پاک                     پر امید باشید و با ترس و باک

نگارندهٔ چرخ گردنده اوست                         فرایندهٔ فره بنده اوست

چو دریا و کوه و زمین آفرید                          بلند آسمان از برش برکشید

یکی تیز گردان و دیگر بجای                         به جنبش ندادش نگارنده پای

چو موی از بر گوی و ما در میان                    به رنج تن و آز و سود و زیان

تو شادان دل و مرگ چنگال تیز                     نشسته چو شیر ژیان پرستیز

ز آز و فزونی به یکسو شویم                        به نادانی خویش خستو شویم