» پادشاهی شاپور

چو شاپور بنشست بر تخت داد                کلاه دلفروز بر سر نهاد

شدند انجمن پیش او بخردان                    بزرگان فرزانه و موبدان

چنین گفت کای نامدار انجمن                   بزرگان پردانش و رایزن

منم پاک فرزند شاه اردشیر                      سرایندهٔ دانش و یادگیر

همه گوش دارید فرمان من                      مگردید یکسر ز پیمان من

وزین هرچ گویم پژوهش کنید                   وگر خام گویم نکوهش کنید

چو من دیدم اکنون به سود و زیان             دو بخشش نهاده شد اندر میان

یکی پادشا پاسبان جهان                        نگهبان گنج کهان و مهان

وگر شاه با داد و فرخ پیست                    خرد بی‌گمان پاسبان ویست

خرد پاسبان باشد و نیک‌خواه                   سرش برگذارد ز ابر سیاه