چو بهرام در سوک بهرامشاه چهل روز ننهاد بر سر کلاه
برفتند گردان بسیار هوش پر از درد با ناله و با خروش
نشستند با او به سوک و به درد دو رخ زرد و لبها شده لاژورد
وزان پس بشد موبد پاکرای که گیرد مگر شاه بر گاه جای
به یک هفته با او بکوشید سخت همی بود تا بر نشست او به تخت
چو بنشست بهرام بر تخت داد برسم کیان تاج بر سر نهاد
نخست آفرین کرد بر کردگار فروزندهٔ گردش روزگار
وبلاگ اشعار ابوالقاسم فردوسی
