» سلطان محمود

ز یزدان بران شاه باد آفرین                           که نازد بدو تاج و تخت و نگین

که گنجش ز بخشش بنالد همی                   بزرگی ز نامش ببالد همی

ز دریا بدریا سپاه ویست                               جهان زیر فر کلاه ویست

خداوند نام و خداوند گنج                               خداوند شمشیر و خفتان و رنج

زگیتی بکان اندرون زر نماند                            که منشور جود ورا بر نخواند

ببزم اندرون گنج پیدا کند                                چو رزم آیدش رنج بینا کند

ببار آورد شاخ دین و خرد                                گمانش بدانش خرد پرورد

باندیشه از بی گزندان بود                              همیشه پناهش به یزدان بود