کنون آفرین جهان‌آفرین

کنون آفرین جهان‌آفرین بخوانیم بر شهریار زمین ابوالقاسم آن شاه خورشید چهر بیاراست گیتی به داد و به مهر نجوید جز از خوبی و راستی ...

همای چهرزاد

به بیماری اندر بمرد اردشیر همی بود بی‌کار تاج و سریر همای آمد و تاج بر سر نهاد یکی راه و آیین دیگر نهاد سپه را همه سربسر بار داد ...

کی پیر بد نامش آزاد سرو

کی پیر بد نامش آزاد سرو که با احمد سهل بودی به مرو دلی پر ز دانش سری پر سخن زبان پر ز گفتارهای کهن کجا نامهٔ خسروان داشتی تن و پی...

هفتخوان اسفندیار

کنون زین سپس هفتخوان آورم سخنهای نغز و جوان آورم اگر بخت یکباره یاری کند برو طبع من کامگاری کند بگویم به تأیید محمود شاه بدان فر و آن خسرو...

پادشاهی گشتاسپ

چنان دید گوینده یک شب به خواب که یک جام می داشتی چون گلاب دقیقی ز جایی پدید آمدی بران جام می داستانها زدی به فردوسی آواز دادی که می ...

دوازده رخ

جهان چون بزاری برآید همی بدو نیک روزی سرآید همی چو بستی کمر بر در راه آز شود کار گیتیت یکسر دراز بیک روی جستن بلندی سزاست اگر در ...

گرشاسپ

پسر بود زو را یکی خویش کام پدر کرده بودیش گرشاسپ نامبیامد نشست از بر تخت و گاه به سر بر نهاد آن کیانی کلاهچو بنشست بر تخت و گاه پدر جهان را همی داشت با زیب و فرچنین...

شاه نوذر

چو سوگ پدر شاه نوذر بداشت ز کیوان کلاه کیی برفراشتبه تخت منوچهر بر بار داد بخواند انجمن را و دینار دادبرین برنیامد بسی روزگار که بیدادگر شد سر شهریارز گیتی برآم...